Uygulamadan en çok verimi almak
Aynı uygulamayı iki kişi çok farklı verimle kullanıyor. Farkı yaratan on şey ve hepsinin nasıl yapıldığı.
8 dakikalık okuma
Uygulamayı açıp iki dakika nefes alıp kapatmak da bir kullanım biçimi. Ama uygulamanın verebileceğinin küçük bir kısmı bu. Aradaki farkı yaratan şeyleri sıraladık.
1. Tanıma testini gerçekten doldur
Atlamak mümkün ama sonrasındaki her şey oradan besleniyor: hangi tekniğin önerileceği, kaç dakika önerileceği, hangi kilidin kaç seans isteyeceği, hangi uyarının çıkacağı.
Özellikle üçünü doğru cevapla: deneyim seviyeni (abartma da küçümseme de), sağlık notunu (gerçekten varsa işaretle) ve yaşını. Üçü de cihazından çıkmıyor.
Cevabın değiştiyse sonradan güncelle: Profil → Ayarlar → tanıma testi cevapları.
2. Kısa ve bitir
Bitirilmiş iki dakikalık bir seans, yarıda kalan altı dakikalıktan her ölçüde iyi. Bitirme oranın hem puanını hem sonraki önerileri etkiliyor.
Uygulamanın önerdiği süre aralığı zaten bunu hesaba katıyor: yarıda bırakmaya başladıysan aralık kendiliğinden kısalıyor.
3. Cihazı doğru yerleştir
En çok verim kaybı burada oluyor. Ağzına ve burnuna 20-30 santim, mikrofon açıkta. Masaya düz koymak yerine bir şeye yaslamak belirgin fark yaratıyor.
Ölçüm doğru olmazsa puan da öneriler de anlamsızlaşıyor — uygulamanın sana söyleyebileceği her şey bu ölçüme dayanıyor.
4. Ortam ölçülürken sessiz kal
Seans başındaki üç saniye, bütün seansın eşiğini belirliyor. O sırada çıkan bir ses odanın gürültüsü sanılıyor ve seans boyunca yanlış eşikle dinleniyorsun.
5. Raporun tamamını oku, en az ilk birkaç hafta
Üstteki puan en az bilgi veren kısım. Asıl bilgi Ayrıntılı incele altında: hangi bileşen düşük, hangi ölçüm sınırda.
Arayüz kademen Basit ise rapor tek cümleye iniyor. Öğrenme aşamasındayken Standart ya da İleri düzey daha çok işe yarıyor.
6. Bir tekniği bırakma, oturt
Her gün başka bir teknik denemek eğlenceli ama hiçbirinde ilerlemiyorsun. Uygulama teknik başına ayrı istatistik tutuyor: aynı tekniği birkaç hafta sürdürdüğünde hem puanın hem önerilen süren o teknikte oturuyor.
Bir teknik seç, iki hafta onunla git, sonra değiştir.
7. Program kur
Tek seansların toplamı bir programa eşit değil. Program, aynı tekniği aynı sürede her gün yapmayı takip ediyor ve sonunda gün gün ne olduğunu döküyor.
İlk program yirmi sekiz gün, günde beş dakika — ve o beş dakika keyfî bir sayı değil, programın dayandığı çalışmada uygulanan süre.
8. Hatırlatıcıyı kendine göre kur
En çok kaçırılan sebep unutmak. Ama yanlış saate kurulmuş bir hatırlatıcı da işe yaramıyor: her gün aynı saatte reddettiğin bir bildirim, alışkanlık değil gürültü.
Haftanın her gününe ayrı saat verebiliyorsun. Hafta içi sabah, hafta sonu öğlen gibi.
9. Kendi tempona geç
Koherent Nefes'in beş buçuk saniyesi bir ortalama. Kendi rezonans hızını ölçmek birkaç dakika sürüyor ve sonrasında bütün Koherent seansların sana göre çalışıyor.
Uygulamayı düzenli kullanacaksan yapılmaya değer en yüksek getirili tek işlem bu.
10. Verilerine geri dön
Ayda bir haftalık özetlere ve kişisel özete bak. Hangi saatte daha iyi gittiğin, hangi teknikte ilerlediğin, hangi günleri kaçırdığın orada yazıyor.
Bu bilgi olmadan alışkanlık kurmak tahminle yürümek demek.
Bir de yapmaman gereken
Puanı hedef yapma. Puan ekrandaki tempoya uyumunu ölçüyor, nefesinin sana iyi gelip gelmediğini değil. Yüksek puan için nefesi zorlamak — verişi itmek, sesi yükseltmek — hem tekniği bozuyor hem zaten puanı düşürüyor.
Uygulamanın ölçtüğü şey bir araç. Amaç, seanstan sonra nasıl hissettiğin.