Bir seans nasıl puanlanıyor
Yüz üzerinden verilen sayı yedi ayrı ölçümün ağırlıklı ortalaması. Hangi ölçüm ne kadar ağırlık taşıyor, neden öyle ve puanın söylemediği ne var.
7 dakikalık okuma
Seans bittiğinde ekrandaki sayı tek bir şeyi ölçmüyor. Yedi ayrı ölçüm var, her birinin ayrı bir ağırlığı, üstüne de hepsini birden etkileyen bir çarpan.
Yedi ölçüm
Ritme uyum. Dairenin küçülmeye başladığı an ile verişinin başladığı an arasındaki fark. Her tur için ayrı ölçülüyor, sonra ortalanıyor. En ağır bileşen bu, çünkü uygulamanın asıl işi bu: nefesi bir tempoya oturtmak.
Duyulan verişler. Kaç hedef verişin duyuldu ve duyulanların kaçı gerçekten hedefin yakınındaydı. İkisi birden ölçülüyor, çünkü yalnız birincisine bakmak yanıltıcı olur: rastgele sık nefes veren biri bütün hedefleri "yakalar". İkisinin ikisini birden ödüllendiren bir ortalama alınıyor: biri düşükse sonuç da düşük çıkıyor.
Veriş süresi. Verişin hedeflenen süreye ne kadar yakın. Üç saniyelik hedefte iki saniye vermek ile beş saniye vermek aynı ölçüde sapma sayılıyor.
Alış ve alış süresi. Alış verişten çok daha sessiz, o yüzden ayrı ve daha düşük eşiklerle ölçülüyor. Alışın hiç duyulmaması tek başına puanı çökertmiyor: bazı insanların burun alışı gerçekten sessiz.
Nefes sesi. Verişin gürültü tabanına göre ne kadar yükseldiği. Hem çok alçak hem çok yüksek ceza alıyor. Çok yüksek olması iyi bir işaret değil: nefesi zorlamak, bırakmak yerine itmek demek.
Verişin düzlüğü. Veriş boyunca ses şiddetinin dalgalanması. Düzgün bir "ffff" küçük bir sapma verir, kesik kesik ya da hırıltılı bir veriş büyük.
Tutuş. Tutuş fazı olan tekniklerde o pencerede ses duyuldu mu. Duyulduysa hava kaçmış demektir.
Tamamlama. Seansın ne kadarını yaptın.
Ağırlıklar ve ritim çarpanı
Ağırlıklar sabit: ritme uyum en büyük payı alıyor, onu duyulan verişler ve veriş süresi izliyor, alışla ilgili bileşenler en küçük payı taşıyor.
Ağırlıklı ortalamanın üstünde bir çarpan daha var. Verişlerin çoğu hedefin dışında kaldıysa bütün puan orantılı olarak düşürülüyor: ritmi hiç tutturamayan bir seans, öbür ölçümleri iyi olsa bile en fazla yarı puan alabiliyor. Sebebi basit — dairenin dışında kalan düzgün bir nefes, düzgün bir nefes ama o seansın nefesi değil.
Doksan üçün üstü yüz yazılıyor
Ham puan doksan üçü geçtiğinde ekranda yüz görünüyor. Bu görünüşle ilgili bir karar: doksan altı almış birine doksan altı yazmak, aslında kusursuza yakın olan bir seansı küçültüyordu.
Bir istisna var. Herhangi bir bileşen yetmişin altına düşmüşse yuvarlama yapılmıyor, gerçek puan yazılıyor. Bunun sebebi tutarlılık: bütün verişleri hedefin yarısı kadar süren bir seans, ortalama yüksek çıksa bile "yüz" değil. Raporun bir yerinde "verişlerin kısa" yazarken başında yüz yazması, uygulamanın kendisiyle çelişmesi olurdu.
Puanın söylemediği
Bu sayı bir sağlık ölçüsü değil. Nefesinin "doğru" olup olmadığını, egzersizin sana iyi gelip gelmediğini, gevşeyip gevşemediğini ölçmüyor. Ölçtüğü tek şey, ekrandaki tempoya ne kadar uyduğun.
Düşük puan alıp çok iyi hissetmek mümkün. Yüksek puan alıp hiçbir şey hissetmemek de. İkisi de olağan — sayı bir geri bildirim aracı, bir not değil.
Bir de mikrofonun sınırı var: uygulama nefesin sesini ölçüyor, nefesin kendisini değil. Çok sessiz nefes veren, mikrofondan uzak duran ya da gürültülü bir ortamda oturan biri, aslında yaptığı işten daha düşük puan alabilir. Rapordaki teknik ölçümler bunu görmene yarıyor: gürültü tabanı ve veriş tepe seviyesi orada yazıyor.